Bazı müzikler iyi ki varlar. Öyle naif, öyle yumuşak, öyle kibar, öyle tatlı ve hoş... İnsanın ruhuna dokunan müzikler. Bu kirli dünyada temiz kalabilmenin de mümkün olduğunu hatırlatan, ruhuna nefes aldıran, onu hafifleten müzikler... Bir yerde otururken, birileriyle konuşurken, belki bir iş yaparken bi anda her şeyden uzaklaşıp sadece onu dinlemeyi istemeni sağlayan müzikler. Seni; ruhunu daraltan kargaşalardan, kavgalardan, boğucu gürültülerden, insan(cık)lardan kurtulmak istediğin anda kulaklığını takıp bambaşka dünyalara götüren sımsıcak müzikler.
Bazı müzikler iyi ki varlar. Dinler dinlemez ruhunda tanıdık hissettiğin müzikler. Hiç yabancılamadığın, aşık olunası müzikler. Dinlerken bütün ağırlığından sıyrılıp gökyüzünde süzülüyormuşçasına hissettiren; her şeyin mümkün olduğunu, mümkünü olmayan şeylerin de o kadar önemli olmadığını ve sadece anların var olduğunu duyumsatan müzikler.. Dinlerken deliler gibi yazma ihtiyacı doğuran ve fakat yazmaya başladığın anda aslında kelimelerin duyguları anlatmada ne kadar yetersiz kaldığının, kendisinin de anlatılamayacak derecede güzel olduğunun farkına vardıran müzikler.
Bazı müzikler iyi ki varlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder